STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH W SZKÓŁCE PŁYWACKIEJ PLUM

Olsztyn, 01.09.2025

miejscowość, data

Plum Szkółka Pływacka Paulina Krawczyk, Monika Żukiewicz Spółka Cywilna

Ul. Krótka 5

10- 648 Olsztyn

prowadzący działalność gospodarczą pod firmą

POLITYKA OCHRONY DZIECI

Opracowana zgodnie ze standardami ochrony małoletnich określonymi w Ustawie z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1304).

PREAMBUŁA

Aktywność fizyczna jest kluczowa dla zdrowia fizycznego i psychicznego każdego człowieka, szczególnie dzieci. W obliczu rosnącego problemu otyłości wśród najmłodszych, warto zachęcać dzieci do podejmowania sportu, aby wspierać ich rozwój, kształtować pasje i zainteresowania oraz budować zdrowe nawyki na przyszłość. Pływanie przynosi dzieciom wiele korzyści – wpływa korzystnie na ich zdrowie, wzmacnia psychikę, buduje pewność siebie, a także sprzyja zawieraniu nowych przyjaźni. Aby zajęcia sportowe przynosiły te efekty, muszą być przede wszystkim bezpieczne, a każde dziecko, które uczestniczy w zajęciach, zasługuje na ochronę i wsparcie.

Personel Plum Szkółka Pływacka zobowiązuje się działać zawsze z myślą o dobru dziecka, traktując je z szacunkiem i uwzględniając jego potrzeby. Klub tworzy atmosferę i kulturę organizacyjną, która zapobiega wszelkim nieodpowiednim zachowaniom oraz sytuacjom mogącym wyrządzić dzieciom krzywdę. Wszelkie formy przemocy są absolutnie zabronione. Realizując te zasady, personel szkółki pływackiej Plum przestrzega obowiązującego prawa, regulaminu oraz działa w ramach swoich kompetencji, aby zapewnić dzieciom bezpieczne i rozwijające środowisko, wobec czego wprowadza niniejszą politykę.

Rozdział I

Objaśnienie terminów

Personel klubu – to wszyscy pracownicy i współpracownicy, w tym osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, osoby prowadzące zajęcia, wolontariusze oraz stażyści i praktykanci.
Kierownictwo klubu – to osoby lub organy odpowiedzialne za podejmowanie decyzji związanych z funkcjonowaniem szkoły zgodnie z prawem oraz wewnętrznymi regulacjami szkoły.
Dziecko/małoletni – to każda osoba poniżej 18. roku życia, również niepełnoletni pracownik lub stażysta.
Opiekun dziecka – to osoba mająca prawo do reprezentowania dziecka, najczęściej rodzic lub opiekun prawny. W rozumieniu niniejszego dokumentu opiekunem może być również rodzic zastępczy.
Zgoda opiekuna dziecka – to zgoda przynajmniej jednego z opiekunów dziecka na uczestnictwo w zajęciach. W przypadku braku porozumienia między opiekunami dziecka należy poinformować ich o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny.
Krzywdzenie dziecka – oznacza wszelkie działania, zaniedbania lub decyzje, które mogą narazić dziecko na szkodę fizyczną, psychiczną lub emocjonalną przez jakąkolwiek osobę, w tym członka personelu. Dotyczy to zarówno intencjonalnych, jak i nieumyślnych działań, które mogą wpłynąć na zdrowy rozwój dziecka. Obejmuje to:

przemoc fizyczną – stosowanie działań, które powodują lub mogą spowodować uraz fizyczny u dziecka, np. nadmierne zmuszanie do wysiłku ponad możliwości dziecka w ramach kar lub dyscypliny;
przemoc emocjonalną – długotrwałe, szkodliwe relacje z dzieckiem, mogące obejmować m.in.:

brak dostępności emocjonalnej – ignorowanie emocjonalnych potrzeb dziecka, brak wsparcia i zainteresowania;
zaniedbanie emocjonalne – brak uwagi dla uczuć, potrzeb i przeżyć dziecka;
wrogie nastawienie – relacja oparta na chłodzie, wrogości, czasem także wybuchach złości wobec dziecka;
obwinianie i oczernianie – zrzucanie winy na dziecko, podważanie jego wartości;
odrzucanie i wykluczanie – traktowanie dziecka, jakby nie było ważne lub potrzebne;
niewłaściwe interakcje – działania niedostosowane do wieku i rozwoju dziecka, np. zbyt duże oczekiwania, brak spójności w reakcjach;
brak poszanowania granic – nieuznawanie indywidualności dziecka i jego psychicznych granic, prowadzące do nadmiernej ingerencji w jego przestrzeń.

zaniedbanie – brak zaspokajania podstawowych potrzeb dziecka, takich jak zdrowe odżywianie, odpowiedni odpoczynek, dostęp do sprzętu sportowego i opieki medycznej. Zaniedbanie dziecka może objawiać się poprzez:

brak troski o zdrowie – opiekun nie interesuje się stanem zdrowia dziecka, ignorując np. konieczność regularnych badań i szczepień;
niewłaściwe odżywianie – dziecko nie otrzymuje posiłków o odpowiedniej wartości kalorycznej i odżywczej, szczególnie w odniesieniu do jego aktywności fizycznej;
niewystarczające warunki bytowe – brak bezpiecznego miejsca do życia, brak odpowiedniej odzieży, obuwia i sprzętu sportowego;
zaniedbanie potrzeb rozwojowych – brak zapewnienia warunków do prawidłowego rozwoju fizycznego, poznawczego, emocjonalnego i społecznego;
brak odpowiedniej regeneracji – dziecko nie ma wystarczającej ilości snu i czasu na odpoczynek, co jest szczególnie istotne przy wzmożonej aktywności fizycznej lub po kontuzjach;
ograniczenie dostępu do edukacji – dziecko nie jest regularnie posyłane do szkoły, ma ograniczony dostęp do podręczników i pomocy naukowych;
ograniczenie kontaktów społecznych – dziecko jest izolowane i pozbawione możliwości interakcji z rówieśnikami;
brak troski o bezpieczeństwo – zaniedbanie fizycznego i emocjonalnego bezpieczeństwa dziecka, brak wsparcia emocjonalnego;

przemoc seksualną – jakiekolwiek działania o podłożu seksualnym wobec dziecka, również werbalne lub związane z nieodpowiednimi dla wieku dziecka interakcjami. Przemoc seksualna może nastąpić przykładowo poprzez:

ekshibicjonizm – pokazywanie dziecku treści lub sytuacji o charakterze seksualnym;
werbalne molestowanie – prowadzenie rozmów o treściach seksualnych nieodpowiednich do wieku dziecka;
komentowanie seksualne – uwagi o wyglądzie lub zachowaniu dziecka w sposób seksualny;
seksualizację zabaw i wizerunku – angażowanie dziecka w zabawy lub stylizacje nieadekwatne do jego wieku;
skłanianie do kontaktu z treściami pornograficznymi – pokazywanie dziecku lub zachęcanie do oglądania materiałów pornograficznych;
grooming – uwodzenie dziecka przez internet, aby zbudować więź i później wykorzystać dziecko;
dotykanie – zmuszanie dziecka do dotykania ciała sprawcy lub odwrotnie, w sposób seksualny;
przymus seksualny – zmuszanie dziecka do kontaktów seksualnych lub innych działań o charakterze seksualnym;

przemoc rówieśniczą – sytuacje, w których dziecko doświadcza krzywdy ze strony rówieśników. Jest to działanie celowe, powtarzające się i skierowane przeciwko słabszej ofierze. Może przybrać formy:

przemocy werbalnej – np. przezywanie, dogryzanie, wyśmiewanie się;
przemocy relacyjnej – np. wykluczanie z grupy, ignorowanie, nakłanianie innych do niechęci wobec danej osoby;
przemocy fizycznej – np. bicie, kopanie, popychanie, szarpanie;
przemocy materialnej – np. kradzież lub niszczenie rzeczy należących do dziecka;
przemocy elektronicznej (cyberbullying) – np. złośliwe wiadomości sms lub e- maile, wpisy na portalach społecznościowych, publikowanie ośmieszających zdjęć lub filmów;
przemocy podczas relacji – np. wykorzystywanie seksualne przez chłopaka/dziewczynę, naruszanie granic intymnych, przemoc fizyczna lub psychiczna w związku;
przemocy związanej ze stereotypami płciowymi – np. działania wynikające z uprzedzeń i stereotypów związanych z płcią, co może prowadzić do dyskryminacji lub wyśmiewania;

Osoby odpowiedzialne za politykę ochrony dzieci – wyznaczeni członkowie personelu, którzy zapewniają prawidłowe stosowanie standardów ochrony dzieci, monitorują bezpieczeństwo dzieci w szkole oraz bezpieczeństwo w sieci. W Plum Szkółka Pływacka wyznacza się Monikę Żukiewicz oraz Paulinę Krawczyk na pełnienie tej funkcji.
Osoba odpowiedzialna za ochronę dziecka – pracownik klubu wyznaczony przez kierownictwo, który zajmuje się przyjmowaniem zgłoszeń o zagrożeniu dobra dziecka oraz podejmuje odpowiednie działania, w tym interweniuje w kontaktach z odpowiednimi instytucjami lub organami, aby zapewnić bezpieczeństwo dziecka. W Plum Szkółka Pływacka wyznacza się Monikę Żukiewicz oraz Paulinę Krawczyk na pełnienie tej funkcji.
Osoba odpowiedzialna za udzielanie wsparcia dziecku – pracownik klubu, który opracowuje plan wsparcia dla dziecka oraz monitoruje jego realizację, dbając o to, by dziecko otrzymało pomoc w razie potrzeby. Plum Szkółka Pływacka wyznacza się Monikę Żukiewicz oraz Paulinę Krawczyk na pełnienie tej funkcji.
Dane osobowe dziecka – wszelkie informacje identyfikujące dziecko, takie jak imię, nazwisko czy wizerunek.

Rozdział II

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

§ 1.

Personel klubu posiada odpowiednią wiedzę i w ramach swoich obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka oraz objawy mogące świadczyć o krzywdzeniu dzieci.
Jeśli personel zauważy czynniki ryzyka, podejmuje rozmowę z opiekunami, przekazując im informacje o dostępnych opcjach wsparcia i zachęca do poszukiwania pomocy.
Personel monitoruje dobrostan dziecka i sytuację w klubie.
Każdy członek personelu klubu przechodzi odpowiednie szkolenie dotyczące ochrony dzieci, które jest dopasowane do ich roli w klubie i obejmuje odpowiedzialność za dobro dzieci. Osoby odpowiedzialne za politykę ochrony dzieci udostępniają pozostałym pracownikom materiały dotyczące ochrony dzieci takie jak broszury, e-booki czy podręczniki. Powyższe czynności rejestruje się w Karcie pracowników, stanowiącą Załącznik nr 9 do niniejszej polityki.
Nowo przyjęci pracownicy, a także każda osoba mająca kontakt z dziećmi, co dwa lata, uczestniczą w szkoleniu, które obejmuje:

zasady Polityki ochrony dzieci (obowiązujące procedury i zasady);
rozwijanie umiejętności rozpoznawania symptomów krzywdzenia dzieci.

W przypadku aktualizacji polityki ochrony dzieci, członkowie personelu są informowani o wprowadzonych zmianach, a w razie potrzeby przeprowadzane jest dodatkowe szkolenie.
Klub zobowiązuje się do podejmowania działań edukacyjnych w zakresie ochrony dzieci przed krzywdzeniem, poprzez rozpowszechnianie ulotek, plakatów czy przeprowadzanie warsztatów, skierowanych zarówno do dzieci (w formie dostosowanej do ich wieku i możliwości poznawczych), jak i do ich opiekunów, obejmujące:

sposoby unikania zagrożeń oraz reagowania na nie w kontaktach z dorosłymi i rówieśnikami;
zasady bezpiecznych relacji między dziećmi oraz pożądane postawy w kontaktach rówieśniczych;
informacje o dostępnych źródłach pomocy.

Do obowiązków osoby odpowiedzialnej za politykę ochrony dzieci wdrażającej standardy ochrony dzieci należy:

zapewnienie, że polityka ochrony dzieci jest dostępna na stronie internetowej klubu oraz w jego siedzibie;
przygotowanie personelu klubu do wdrożenia polityki ochrony dzieci przed rozpoczęciem pracy lub po wprowadzeniu zmian w polityce;
delegowanie odpowiedzialności za realizację polityki ochrony dzieci do odpowiednich osób w klubie oraz monitorowanie realizacji tych zadań;
prowadzenie ewidencji pracowników klubu w Karcie pracowników, którzy zapoznali się z polityką ochrony dzieci przed rozpoczęciem pracy lub po jej aktualizacji;
przegląd polityki ochrony dzieci we współpracy z kierownictwem, personelem, dziećmi i w miarę możliwości ich rodzicami/opiekunami, w tym analiza rekomendacji związanych z bezpieczeństwem w internecie, ochroną dzieci oraz wsparciem dla dzieci;
monitorowanie trudności w stosowaniu polityki ochrony dzieci;
koordynowanie działań związanych z aktualizacją polityki ochrony dzieci;
opracowywanie harmonogramów szkoleń i działań edukacyjnych związanych z ochroną dzieci.

Osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo w Internecie wykonuje następujące zadania:

opracowanie zasad bezpiecznego korzystania z internetu na terenie klubu;
zapewnienie dostępności opracowanych zasad zarówno dla personelu, dzieci, opiekunów, jak i uczestników wydarzeń;
zapewnienie bezpiecznych warunków korzystania z internetu na komputerach znajdujących się w klubie;
instalacja oraz regularna, przynajmniej raz w miesiącu, aktualizacja oprogramowania blokującego dostęp do treści szkodliwych i nieodpowiednich do wieku dzieci;
sprawdzanie, co najmniej raz w miesiącu, czy na komputerach z dostępem do sieci internetowej znajdują się treści szkodliwe lub nieodpowiednie do wieku dzieci (jeśli dotyczy);
organizowanie cyklicznych spotkań, przynajmniej raz w roku, z dziećmi, poświęconych zasadom bezpiecznego korzystania z internetu;
monitorowanie przypadków cyberprzemocy występujących w klubie oraz przekazywanie rekomendacji w celu zwiększenia bezpieczeństwa w internecie do osoby odpowiedzialnej za aktualizację polityki ochrony dzieci.

Do osoby odpowiedzialnej za ochronę dziecka należy, w zależności od sytuacji:

przyjęcie zgłoszenia o wystąpieniu czynnika ryzyka zagrożenia dobra dziecka;
przyjęcie zgłoszenia o ujawnieniu symptomów krzywdzenia dziecka lub samym krzywdzeniu dziecka, a także o incydentach lub zdarzeniach zagrażających dobru dziecka; dokumentowanie tych zdarzeń, ich weryfikacja oraz informowanie kierownictwa o wynikach ustaleń;
przyjęcie zgłoszenia o podejrzeniu niewłaściwego udostępniania, rozpowszechniania lub wykorzystywania wizerunku dziecka oraz o ujawnionych problemach w tym zakresie;
zainicjowanie interwencji w odpowiedzi na zgłoszenie;
poinformowanie odpowiedniego ośrodka pomocy społecznej o potrzebie wszczęcia procedury „Niebieskiej karty”;
zawiadomienie sądu opiekuńczego w odpowiednich przypadkach;
złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego;
prowadzenie ewidencji zdarzeń oraz interwencji, zabezpieczanie odpowiedniej dokumentacji;
przekazywanie rekomendacji mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa dzieci do osoby odpowiedzialnej za aktualizację polityki ochrony dzieci.

Do osoby odpowiedzialnej za udzielanie wsparcia dziecku należy:

opracowanie planu pomocy dziecku, dostosowanego do jego potrzeb;
współpraca z specjalistami, którzy udzielają wsparcia dziecku;
monitorowanie efektywności wsparcia udzielanego dziecku;
przekazywanie rekomendacji dotyczących zwiększenia bezpieczeństwa dzieci do osoby odpowiedzialnej za aktualizację polityki ochrony dzieci.

Odpowiedzialność związana z pełnieniem ról osoby odpowiedzialnej za politykę ochrony dzieci, osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo w internecie, osoby odpowiedzialnej za ochronę dziecka oraz osoby odpowiedzialnej za udzielanie wsparcia dziecku mogą być realizowane przez jedną (Safeguarding Officer) lub kilka osób wyznaczonych przez kierownictwo klubu. Osoby te muszą być wskazane z imienia i nazwiska, a ich dane powinny być dostępne zarówno dla personelu, jak i dla dzieci.
W przypadku wyboru jednej osoby do pełnienia wszystkich powyższych funkcji, w przypadku nieobecności tej osoby, Monikę Żukiewicz – członek personelu jest przygotowany do przejęcia odpowiedzialności za te zadania.

§ 2.

Zasady rekrutacji personelu

Rekrutacja pracowników klubu odbywa się zgodnie z ustalonymi zasadami bezpiecznej rekrutacji, które stanowią Załącznik nr 1 do niniejszej Polityki.
Każda osoba przyjmowana na stanowisko związane z pracą z dziećmi zobowiązana jest złożyć pisemnie następujące oświadczenia:

Oświadczenie o zapoznaniu się z Polityką ochrony dzieci oraz zasadami bezpiecznych relacji – Załącznik nr 2;
Oświadczenie o miejscu zamieszkania w ciągu ostatnich 20 lat, w tym innych krajach niż Polska – Załącznik nr 3;
Oświadczenie dotyczące niekaralności za przestępstwa przeciwko dzieciom (dotyczy osób zamieszkujących w ciągu ostatnich 20 lat za granicą, jeśli z ważnych powodów nie mogą przedstawić informacji z właściwego krajowego rejestru karnego) – Załącznik nr 4.

Każda osoba przyjmowana na stanowisko związane z pracą z dziećmi zobowiązana jest złożyć wyciąg z polskiego krajowego rejestru karnego.
Brak zgody na złożenie któregokolwiek z dokumentów wymienionych powyżej uniemożliwia nawiązanie stosunku prawnego z tą osobą, w tym zawarcie umowy o pracę lub współpracy.

§ 3.

Zasady bezpiecznych relacji między personelem, dziećmi i rodzicami

Personel zna i stosuje zasady bezpiecznych relacji między personelem a dzieckiem oraz między dziećmi, które stanowią Załącznik nr 5.
Personel zapoznaje opiekunów dzieci z zasadami bezpiecznych relacji między personelem a dzieckiem, dziećmi, rodzicem a dzieckiem oraz rodzicem a trenerem/trenerką.

Rozdział III

Procedury interwencji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dziecka

§ 1.

Procedury interwencji mają na celu wspieranie członków personelu w realizowaniu ich prawnego i społecznego obowiązku reagowania w sytuacjach podejrzenia krzywdzenia dziecka. Personel sportowy, mając możliwość obserwowania dzieci w sytuacjach, które mogą ujawniać skutki krzywdzenia, odgrywa kluczową rolę w procesie rozpoznawania tego typu zagrożeń.
Celem interwencji jest przerwanie krzywdzenia dziecka i zapewnienie mu bezpieczeństwa.
Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, związane z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania.
Na potrzeby niniejszej polityki przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:

przestępstwo na szkodę dziecka – takie jak wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem;
inna forma krzywdzenia, która nie jest przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego, np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie;
zaniedbanie podstawowych potrzeb życiowych dziecka, takich jak potrzeby związane z żywieniem, higieną czy zdrowiem.

§ 2.

Procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka

W przypadku podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone lub zgłoszenia takiej sytuacji przez dziecko lub opiekuna, członek personelu ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania jej kierownictwu klubu. Notatka może być sporządzona w formie pisemnej lub mailowej.
Interwencja jest prowadzona przez kierownictwo klubu, które może wyznaczyć osobę do realizacji tego zadania. W przypadku wyznaczenia takiej osoby, jej dane kontaktowe (imię, nazwisko, e-mail, telefon) zostaną udostępnione personelowi, dzieciom i opiekunom.
W przypadku, gdy zgłoszenie dotyczy osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, interwencję przejmuje kierownictwo klubu.
Jeśli zgłoszenie dotyczy kierownictwa klubu i nie wyznaczono osoby do prowadzenia interwencji, interwencję podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
Specjaliści, tacy jak psycholodzy czy pedagodzy, mogą zostać zaangażowani w proces interwencji, aby pomóc w rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
Kierownictwo klubu informuje opiekunów dziecka o obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia do odpowiednich instytucji (prokuratura, policja, sąd rodzinno-opiekuńczy lub ośrodek pomocy społecznej). Jeśli poinformowanie opiekuna jest sprzeczne z dobrem dziecka lub niemożliwe, odstępuje się od tego obowiązku.
Po poinformowaniu opiekunów, kierownictwo klubu składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek do sądu rodzinnego, lub pismo do ośrodka pomocy społecznej.
Dalszy tok postępowania zależy od instytucji wskazanych w poprzednich punktach.
Z przebiegu każdej interwencji sporządzana jest karta interwencji, której wzór stanowi Załącznik nr 6. Karta ta jest dołączana do rejestru interwencji prowadzonego przez klub.
Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych uzyskały informacje o krzywdzeniu dziecka lub inne informacje związane z tym, mają obowiązek zachowania poufności, z wyjątkiem sytuacji, gdy informacje są przekazywane odpowiednim instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
W przypadku, gdy opiekunowie dziecka zgłosili podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, kierownictwo klubu poinformuje opiekunów o tym fakcie na piśmie.
Jeśli to konieczne, może zostać powołany zespół składający się z specjalistów oraz personelu klubu w celu opracowania metod wsparcia dla dziecka krzywdzonego.

§ 3.

W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu, należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policję, pogotowie ratunkowe) dzwoniąc pod numer 112. Osoba, która pierwsza otrzyma informację o zagrożeniu, ma obowiązek powiadomić służby, a następnie wypełnić kartę interwencji.

§ 4.

Krzywdzenie przez osobę dorosłą

1. W przypadku zgłoszenia krzywdzenia dziecka przez osobę dorosłą, kierownictwo klubu przeprowadza rozmowę z dzieckiem oraz innymi osobami, które mają lub mogą mieć wiedzę o zdarzeniu, w tym z opiekunami dziecka, aby ustalić przebieg zdarzenia i jego wpływ na zdrowie dziecka. Ustalenia te są spisywane w karcie interwencji.
2. Kierownictwo klubu organizuje spotkanie z opiekunami dziecka (o ile nie są oni sprawcami) i przekazuje im informacje o zdarzeniu oraz o możliwości skorzystania z pomocy specjalistycznej.
3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo, kierownictwo klubu sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je odpowiednim służbom (policji lub prokuraturze).
4. Jeżeli z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku lub ignorują zdarzenie, kierownictwo klubu sporządza wniosek o ocenę sytuacji rodziny, który kieruje do sądu rodzinnego.
5. Jeśli ustalenia wskazują, że opiekun zaniedbuje potrzeby dziecka lub stosuje przemoc, kierownictwo klubu powinno powiadomić odpowiedni ośrodek pomocy społecznej i wszcząć procedurę „Niebieska Karta”, jeżeli zachowanie rodziny jest wynikiem ubóstwa lub przemocy.
6. W przypadku, gdy członek personelu klubu jest podejrzewany o krzywdzenie dziecka, zostaje on odsunięty od wszelkich form kontaktu z dziećmi do czasu wyjaśnienia sprawy.
7. Jeżeli członek personelu dopuścił się krzywdzenia dziecka, kierownictwo klubu bada wszystkie okoliczności sprawy, wysłuchuje osobę podejrzaną, dziecko oraz świadków. Jeśli naruszenie jest poważne, rozważane jest rozwiązanie stosunku pracy z osobą podejrzaną lub zarekomendowanie takiego rozwiązania odpowiednim przełożonym. W przypadku, gdy osoba nie jest zatrudniona przez klub, należy zarekomendować zakaz wstępu na teren klubu.
8. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych uzyskały informacje o krzywdzeniu dziecka, są zobowiązane do zachowania poufności tych informacji, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one przekazywane odpowiednim instytucjom w ramach działań interwencyjnych.

§ 5.

Krzywdzenie rówieśnicze

1. W przypadku podejrzenia, że dziecko zostało skrzywdzone przez inne dziecko w klubie (np. na treningach, wydarzeniach sportowych), należy przeprowadzić rozmowy z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Powinno się również porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. Celem rozmów jest ustalenie przebiegu sytuacji i ocena wpływu na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są dokumentowane w karcie interwencji. Dla każdego dziecka (krzywdzącego i krzywdzonego) należy sporządzić oddzielną kartę interwencji.
2. Wspólnie z opiekunami dziecka, które wykazało niepożądane zachowania, należy opracować plan naprawczy, który ma na celu zmianę tych zachowań.
3. Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, który obejmuje m.in. sposób odizolowania dziecka od źródeł zagrożenia.
4. Należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka nie jest również krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych lub inne dzieci. Jeśli takie krzywdzenie zostanie potwierdzone, należy podjąć interwencję wobec tego dziecka.
5. Jeśli dziecko krzywdzące nie bierze udziału w działaniach klubu, należy przeprowadzić rozmowy z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu oraz z opiekunami dziecka, aby ustalić szczegóły sytuacji i jej wpływ na zdrowie dziecka. Kierownictwo klubu organizuje spotkania z opiekunami dziecka, aby przekazać im informacje o zdarzeniu oraz możliwościach skorzystania ze specjalistycznego wsparcia.
6. Jeżeli dziecko podejrzewane o krzywdzenie jest w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy poinformować odpowiedni sąd rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie.
7. Jeśli dziecko, które dopuściło się krzywdzenia, ma powyżej 17 lat, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, należy poinformować odpowiednią jednostkę policji lub prokuraturę.

§ 6.

Postępowanie w przypadku nielegalnych lub szkodliwych treści w Internecie

W przypadku zgłoszenia lub ujawnienia treści nielegalnych, szkodliwych lub nieodpowiednich do wieku dziecka, a także zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu dzieci w związku z korzystaniem z Internetu, należy:

powiadomić rodziców/opiekunów dziecka poszkodowanego i dziecka udostępniającego treści.
zarejestrować, przeanalizować oraz odpowiednio udokumentować zdarzenie.
powiadomić policję lub sąd rodzinny w przypadku podejrzenia popełnienia czynu zabronionego.
zapewnić dziecku poszkodowanemu bezpieczeństwo i wsparcie.

§ 7.

Plan wsparcia

Dla dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan wsparcia, obejmujący działania mające na celu zapewnienie mu bezpieczeństwa. Plan powinien uwzględniać:

sposoby odizolowania dziecka od źródeł zagrożenia;
wsparcie oferowane przez klub;
skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki pomocowej, jeśli istnieje taka potrzeba.

Plan wsparcia powinien być opracowany w porozumieniu z opiekunami dziecka i omówiony z dzieckiem. W przypadku, gdy opiekun jest osobą krzywdzącą, plan należy opracować w porozumieniu z rodzicem, który nie krzywdzi dziecka.
W tworzeniu planu wsparcia należy korzystać z zasobów klubu oraz współpracować z innymi specjalistycznymi podmiotami, takimi jak lokalne ośrodki pomocy społecznej, ośrodki interwencji kryzysowej, poradnie psychologiczno-pedagogiczne i inne instytucje wspierające dzieci i rodziny. Można również przekazać dziecku numer telefonu zaufania.
Dorośli mogą skorzystać z Telefonu dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci (numer: 800 100 100).

Rozdział IV

Zasady ochrony wizerunku dziecka

§ 1.

Ochrona danych osobowych i wizerunku dziecka

Klub zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz Polityką RODO klubu.
Klub posiada wytyczne dotyczące ochrony wizerunku dziecka, które zawierają zasady rejestrowania i upubliczniania wizerunku dziecka zarówno do celów służbowych, jak i prywatnych. Zasady przechowywania materiałów zawierających wizerunek dziecka stanowią Załącznik nr 7 do Polityki.
Klub, uznając prawo dziecka do prywatności oraz ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka, kierując się odpowiedzialnością i rozwagą przy utrwalaniu, przetwarzaniu, używaniu i publikowaniu wizerunków dzieci.
Utrwalanie, przetwarzanie, używanie i publikowanie wizerunku dziecka (np. na zdjęciu, nagraniu, czy jakimkolwiek nośniku) musi być dokonywane rozważnie i ostrożnie. Takie działania są dopuszczalne jedynie w celu celebrowania sukcesów dziecka, dokumentowania działań klubu (np. na turniejach, rozgrywkach, treningach), zawsze przy zachowaniu bezpieczeństwa dzieci.
Zdjęcia i nagrania realizowane zgodnie z zasadami muszą być wykonywane bez dyskryminacji, niezależnie od jakiejkolwiek cechy dziecka.
W każdym przypadku należy kierować się dobrem i godnością dziecka. Materiał zawierający wizerunek dziecka nie może być uwłaczający, obrażający, ani pokazywać dziecka w sytuacjach, które mogą być odebrane jako ośmieszające lub niewłaściwe. W celu ochrony dziecka:

dziecko musi być odpowiednio ubrane, a sytuacja na zdjęciu/nagraniu nie może być poniżająca, ośmieszająca ani ukazywać dziecka w negatywnym kontekście;
zdjęcia/nagrania powinny koncentrować się na czynnościach wykonywanych przez dziecko i, jeśli to możliwe, przedstawiać dziecko w grupie, a nie pojedynczo.

Zabronione jest ujawnianie jakichkolwiek informacji dotyczących dziecka (np. stanu zdrowia, sytuacji materialnej, sytuacji prawnej) w trakcie rejestracji, w tym w połączeniu z jego wizerunkiem.
Wszystkie podejrzenia dotyczące niewłaściwego utrwalania i rozpowszechniania wizerunków dzieci należy rejestrować i zgłaszać kierownictwu klubu.

Rozdział V

Zasady dostępu dzieci do internetu

§ 1.

Zabezpieczenie dostępu do internetu i mediów elektronicznych

Podmiot, zapewniając dzieciom dostęp do internetu, jest zobowiązany podejmować działania mające na celu ochronę dzieci przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju.
Zagrożenia związane z użytkowaniem internetu i mediów elektronicznych:

1. dostęp do treści nielegalnych, w tym materiały przedstawiające seksualne wykorzystywanie dziecka, twardą pornografię, treści promujące rasizm, ksenofobię, przemoc, propagowanie lub pochwalanie zachowań pedofilskich, materiały z nagimi osobami lub osobami w trakcie czynności seksualnych z użyciem przemocy lub bez zgody, pornografia udostępniana małoletnim, uwodzenie dzieci przez internet (tzw. child grooming), oraz szantaż seksualny (sextortion);
2. dostęp do treści szkodliwych i nieodpowiednich, w tym treści przedstawiające przemoc, obrażenia fizyczne, drastyczne sceny, śmierć, okrucieństwo wobec zwierząt, nawoływanie do działań autodestrukcyjnych (np. samookaleczenia, samobójstwa, pro-ana, zażywania szkodliwych substancji), treści nawołujące do przemocy, przestępczości, radykalizacji, ekstremizmu, sekty, patostreamy, dyskryminacji, oraz pornografia;
3. dostęp do szkodliwych i nieodpowiednich kontaktów oraz usług online, w tym presja rówieśnicza, cyberprzemoc, grooming, szantaż seksualny, aktywność seksualna jako źródło dochodu osób nieletnich, hazard online, reklamy niedostosowane do wieku, oraz media społecznościowe nieodpowiednie do wieku;
4. dostęp do ryzykownych zachowań, w tym podejmowanie wyzwań online, sexting, presja rówieśnicza, przemoc z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Jeśli klub posiada własną siedzibę, w której udostępnia sieć Wi-Fi, należy zapewnić odpowiednie rozwiązania organizacyjne oparte na aktualnych standardach bezpieczeństwa. W tym przypadku dostęp dziecka do internetu jest możliwy:

pod nadzorem członka personelu i na urządzeniach klubu;
bez nadzoru – na przeznaczonych do tego komputerach w obrębie klubu (dostęp swobodny);
za pomocą sieci Wi-Fi klubu, po podaniu hasła.

Dzieci nie mają dostępu do prywatnego sprzętu elektronicznego personelu. Jeśli jest to absolutnie konieczne, korzystanie z takiego sprzętu odbywa się wyłącznie przy obecności właściciela urządzenia, aby zabezpieczyć dziecko przed dostępem do prywatnych treści znajdujących się na komputerze lub telefonie.

§ 2

Bezpieczne korzystanie z internetu i mediów elektronicznych

W przypadku dostępu do internetu realizowanego pod nadzorem członka personelu klubu, osoba ta ma obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z internetu. Członek personelu odpowiada za bezpieczeństwo korzystania z internetu przez dzieci.
Klub zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych dotyczących bezpiecznego korzystania z internetu, które są dostępne przy komputerach, z których dzieci mają swobodny dostęp do sieci. Osoba odpowiedzialna za internet w klubie zapewnia, aby sieć internetowa klubu lub sieć udostępniana dzieciom była zabezpieczona przed niebezpiecznymi treściami.
Jeśli podmiot udostępnia dzieciom sprzęt elektroniczny, osoba odpowiedzialna za internet przynajmniej raz w miesiącu sprawdza, czy na komputerach z swobodnym dostępem do internetu nie znajdują się niebezpieczne treści. W przypadku znalezienia niebezpiecznych treści, wyznaczona osoba stara się ustalić, kto korzystał z komputera w czasie ich wprowadzenia.
Informacje o dziecku, które korzystało z komputera w czasie wprowadzenia niebezpiecznych treści, osoba odpowiedzialna za internet przekazuje kierownictwu klubu, które następnie informuje opiekunów dziecka o zaistniałej sytuacji.
Osoba odpowiedzialna za internet przeprowadza cykliczne warsztaty dla dzieci na temat bezpiecznego korzystania z internetu, w miarę możliwości.
Każdy członek personelu pracujący z dziećmi czuwa nad bezpiecznym korzystaniem z mediów elektronicznych przez dzieci, w szczególności pilnuje, aby dzieci nie rejestrowały ani nie publikowały swojego lub innych dzieci wizerunku przed, w trakcie lub po treningach/wydarzeniach sportowych w sposób sprzeczny z ich zgodą. Personel informuje dzieci o konieczności rozważnego korzystania z mediów społecznościowych.

Rozdział VI

Monitoring stosowania Polityki

§ 1.

Odpowiedzialność za realizację Polityki ochrony dzieci w klubie

Kierownictwo klubu wyznacza Katarzynę Jocz jako osobę odpowiedzialną za realizację Polityki ochrony dzieci w klubie, która odpowiada za monitorowanie realizacji Polityki, reagowanie na sygnały naruszenia Polityki, prowadzenie oraz analizę rejestru zgłoszeń oraz proponowanie zmian w Polityce.
Osoba odpowiedzialna przeprowadza wśród personelu klubu ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki raz na 24 miesiące. Wzór ankiety stanowi Załącznik nr 8 do Polityki. W ankiecie personel może proponować zmiany Polityki oraz wskazywać ewentualne naruszenia Polityki.
Ocena funkcjonowania Polityki przeprowadzana jest wśród dzieci i ich opiekunów poprzez rozpytanie.
Osoba odpowiedzialna za Politykę opracowuje ankiety oraz inne formy oceny wypełnione przez personel, dzieci i ich opiekunów oraz ocenia zgodność Polityki z obowiązującymi przepisami prawnymi. Na podstawie tych wyników sporządza raport z monitoringu, który przekazuje kierownictwu klubu.
Kierownictwo klubu wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza nowe brzmienie Polityki personelowi, dzieciom oraz ich opiekunom.

§ 2.

Zasady przeglądu i aktualizacji standardów

Niniejsza polityka obowiązująca w klubie podlega przeglądowi corocznie, w terminie ustalonym przez osobę odpowiedzialną za jej realizację, każdorazowo w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego oraz w razie nowelizacji następujących aktów prawnych:

Ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1304),
Ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.),
Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1138 ze zm.), w części określonej w Rozdziale XXV „Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności”.

Przegląd polityki obowiązującej w szkole polega na ustaleniu wypełniania przez standardy wymogów przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności art. 22c Ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1.
Przeglądu polityki obowiązującej w szkole dokonuje osoba odpowiedzialna za jej realizację lub osoba przez nią upoważniona.
W przypadku, gdy przegląd, o którym mowa w ust. 3, wykaże niespełnianie przez politykę wymagań określonych w przepisach, o których mowa w ust. 1, lub też polityka z innych przyczyn okazała się nieaktualna lub nieodpowiadająca potrzebom ochrony małoletnich, dokonywana jest jej aktualizacja.
Aktualizacji polityki obowiązującej w klubie dokonuje osoba odpowiedzialna za jej realizację lub osoba przez nią upoważniona.
W przypadku aktualizacji polityki wprowadzane zmiany następują w drodze zarządzenia.

Rozdział VII

Przepisy końcowe

Polityka wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.
Ogłoszenie Polityki następuje w sposób dostępny dla personelu klubu, dzieci i ich opiekunów, w szczególności poprzez:

wywieszenie polityki w miejscu ogłoszeń dla personelu,
przesłanie tekstu polityki drogą elektroniczną,
zamieszczenie polityki na stronie internetowej klubu,
wywieszenie polityki w widocznym miejscu w siedzibie klubu, również w wersji skróconej, przeznaczonej dla dzieci.

Podmioty współpracujące z klubem, w przypadku gdy ich działalność obejmuje kontakt z dziećmi, są zobowiązane do przestrzegania niniejszej Polityki.

Załączniki:

1. Zasady bezpiecznej rekrutacji;

2. Oświadczenie o zapoznaniu się z Polityką ochrony dzieci oraz Zasadami bezpiecznych relacji;

3. Oświadczenie o miejscu zamieszkania;

4. Oświadczenie dotyczące niekaralności;

5. Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji;

6. Karta interwencji wraz z klauzulą RODO;

7. Zasady przechowywania materiałów zawierających wizerunek dziecka;

8. Ankieta dla pracownika;

9. Karta pracowników.